MOVIE REVIEW: SANTA SANTITA (Laurice Guillen, 2004)

D66CC8F3-265A-431A-A418-4A07F323EF2C

SPOILER ALERT!!

Just imagine kung yung pinakamalandi mong bff nagising isang umaga with healing powers. At hindi lang siya basta pokpok version ni Elsa (Ate Guy, not Frozen) ha. More of Magdalena ikaw ay sawimpalad to Mama Mary real quick.

Ganun ang naging kapalaran ni Malen (Angelica Panganiban) dito. Nung una allergic siya sa simbahan at galit na galit sa nanay (Hilda Koronel) na nagdadasal kapalit ng donasyon. Tapos in a cruel twist of fate, naging instant prophet (ata kasi bigla siya nagsuot ng costume ng mga jakono) slash faith healer siya. Sa sobrang lakas niya humiling sa pagdadasal, inakala ng jowa-jowaan niya na si Mike (Jericho Rosales) na kaya niya buhayin ang namatay nitong anak na nabubulok na pero nakakunot pa rin ang noo.

Blatant ang influence ng Himala dito. Sayang lang kasi wala masyadong nasabi ang pelikula. May konting sundot about the hypocrisy of Catholics (tulad nung mga chismosang Titas of Quiapo na nagsabi na binababoy ni Malen ang simbahan for wearing her Freeway outfits with plunging necklines and short skirts pero more paninira naman sa isa’t isa to get prayer customers).

Easy target pa naman ang religion sa mga ganitong klaseng pelikula pero parang natakot siya mabansagang makasalanan. Bagay na bagay pa naman kay Angelica ang Madonna-whore role (she wasn’t Rubi for nothing). Sana mas na-explore pa yung confused feelings niya regarding that dichotomy. Para que pa na nagkaron siya (or at least visions) ng stigmata diba?

And speaking of, naalala ko tuloy bigla si Bianca Lapus na hinihimatay tuwing may interview dati tapos dumudugo bigla ang mga palad. Medyo bata pa ako nun (wew) pero I really didn’t fall for that publicity stunt. After her fifteen minutes of fame, ayun she went the way of the infamous Judiel Nieva. Tama si Ate Guy all along. Wala talagang himala.

Rating: ★★☆☆☆