MOVIE REVIEW: UNFRIENDED (Levan Gabriadze, 2014)

27A100C9-7041-4A4D-B5E7-16334B1A3313

SPOILER ALERT!!

My notes on Unfriended:

1. The power of social media is really scary. Cyberbullying now seems like a norm whenever any viral picture or video comes out. This film cleverly takes on these topics and adds a paranormal twist in the mix. I’ll probably be staying off Skype for the next few weeks.

2. The movie seemed to have been shot Birdman-style with one, long continuous take. The first few minutes might test your patience but once the tension starts, it won’t subside until the very last scene.

3. I watched this in a room full of teens and the movie, as expected, played surprisingly well. I guess people that are averse and unfamiliar with current technology (Skype, Facebook, Instagram, Google, iTunes) would not feel the whole impact (read: stress levels).

4. There were a lot of explaining that happened which seemed a bit off for this particular movie. For example, how can an internet savvy person not even know what an internet troll means? Or how to play Never Have I Ever?

5. At one point, the lead shared her screen and never disabled that setting but private conversations continued to be held after that. Did I miss anything?

6. These kids type really fast. It takes seconds to complete whole sentences. I barely passed Typewriting 101 so I’m jealous. Yes, it was an actual subject in high school.

7. Finally, we have teens behaving like real teens. No wonder everything felt genuine. And I actually cared about them in the entire 80 minutes that I’ve known them. They will be missed.

8. The scene where she Googled, “Val seizures” generated a lot of laughs because it was just on point and a natural reaction by anyone in that same situation.

9. 15GB download in less than a minute? I want that internet provider!! Wait, then why are the screens still buffering?

10. As with any found footage movie, it stops getting real once the characters continue filming even in emergency situations (in this case, people bringing their laptops everywhere).

11. Why didn’t the Facebook conversations not have the normal chat history? The screen just refreshed every time.

12. Never have I ever felt this scared/tense since the first Insidious. And this wasn’t even the typical horror movie. It was just a really good thriller. Definitely worth a watch. Start liking.

Rating: ★★★★☆

(Originally published May 1, 2015.)

MOVIE REVIEW: CINCO (Frasco Mortiz, Enrico Santos, Ato Bautista, Nick Olanka, Cathy Garcia-Molina, 2010)

799DDAE5-4DA4-4733-8F8E-C7C1252DB900

SPOILER ALERT!!

Anthology of five horror shorts kyemerut. Parang pa-bibong Shake, Rattle, Roll with its two additional stories pero hindi naman nakadagdag sa scare factor.

BRASO (Frasco Mortiz) – ★☆☆☆☆

Tungkol sa baklang braso na nag-break free sa pagiging closeta at dinakma ang yagbols ni AJ Perez (RIP).

PAA (Enrico Santos) – ★★★☆☆

Tungkol sa isang nanay (Jodi Sta. Maria in full batas ng isang api mode) na hindi marunong magpagpag kaya sinundan ng multo ng batang ninakawan niya ng sapatos.

MATA (Ato Bautista) – ★★☆☆☆

Tungkol sa isang babaeng (Maja Salvador) trapped in a Groundhog Day nightmare kung saan jowa niya lagi si Rayver Cruz. Saklap.

MUKHA (Nick Olanka) – ★★☆☆☆

Tungkol sa bitch from hell na boss (Mariel Rodriguez channeling Kimmy Go Dong Hae) na ginamit ang mukha ng kawawang office janitor to test their new photocopying machine. Naghiganti tuloy ang kaluluwa nito na galit sa mga DDS tulad ng asawa ni boss na si Robin Padilla.

PUSO (Cathy Garcia-Molina) – ★★☆☆☆

Tungkol sa isang chakang perya performer (Pokwang) na desperadong magka-lovelife at sa kasamaang-palad ay zombie ang nagayuma. Hindi na rin masama kasi mas mukha pang mabango ang naaagnas na si Zanjoe Marudo kesa sa mga People You May Know ng Facebook.

Saan banda ako dapat matakot?

Rating: ★★☆☆☆

MOVIE REVIEW: THE MALL, THE MERRIER (Barry Gonzalez, 2019)

29D25233-0042-42E2-B459-D31017CB4337

Siguro ang pinakamagandang masasabi ko dito ay hindi siya kasing-chaka ng Fantastica. May konting attempt naman ng social commentary about malls displacing natural resources atsaka value ng pamilya. Kaso natabunan ng sobrang ka-cornyhan.

Dalawang beses lang ata ako natawa (at pareho kay Anne Curtis). Mas masaya pa manood ng memes at viral videos sa Facebook. Walang bago at all. Kaya may TB pa rin dito si Susan Africa.

Rating: ★☆☆☆☆

MOVIE REVIEW: ZOMBIELAND (Ruben Fleischer, 2009)

F3AC4331-7CB5-4581-9479-7DCB84DACA90

My favorite scene (aside from everything with Bill Murray in it) was when Jesse Eisenberg said that the best thing about Zombieland was that “There are no Facebook status updates”, and then a year later he played Mark Zuckerberg on The Social Network.

Rating: ★★★★☆

MOVIE REVIEW: 30 DAYS OF NIGHT (David Slade, 2007)

7C427A4E-412A-44AD-99E1-22EC8E2D8FC8

You’re a certified Batang 90’s if you still remember that infamous Three Days of Darkness hoax that seemed like a clever collaborative marketing ploy for supermarkets, candlemakers, and Eveready. This was way before Google and Facebook fact-checks so if Noli de Castro reports on TV Patrol that we needed to cover up/tint our windows and never go out of our homes for the said deadly days, we had to believe and follow him, right?

After the massive panic-buying and constant praying (and the urge not to look out while Jesus supposedly walked the earth), it didn’t happen. One would think that people would be less gullible now in this information age, but not much has changed.

What did this have to do with the movie? Nothing really. It was just a more interesting story to tell.

Rating: ★★☆☆☆

MOVIE REVIEW: #JOWABLE (Darryl Yap, 2019)

8C1BDD74-10E7-46D2-83BD-101BDDD4F8D0

SPOILER ALERT!!

Minsan natatawa na lang ako kapag nakakabasa ng viral post sa Facebook na “10 Realizations After Watching (Name of Buzzworthy Movie)”. Usually kasi napaka-basic ng mga thoughts na nakalista kaya napapaisip ako kung sadyang na-realize lang ba niya talaga ang mga yun after mapanood ang pelikula o isinali na lang lahat ng maisip na hugot na pwedeng i-relate para mag-trend. Very similar sa mga yun ang feeling ko dito na parang Spoken Word Poetry Presents Hugot: The Movie. Like, totoo gurl ngayon mo lang nalaman na mas importante ang pagmamahal ng nanay at mga kaibigan mo kesa sa search for a jowa?

Hindi ako magugulat kung maging box office hit ito kasi sikat talaga online ang source material (pati ang ibang polarizing short films made by the same group). Admittedly, I liked some (parts) of the shorts kasi nakakatawa naman talaga. Bearable ang specific jump cuts style at linyahan niya na puno ng hugot at sigawan. Unfortunately, what worked on a free platform didn’t translate well sa big screen na may kasamang ticket price of Php240. Parang mas mahirap tumawa kapag may bayad na yung recycled material na napanood mo na sa Facebook. Kung tutuusin, even yung majority of the film’s highlights andun na din sa trailer (halos lahat ng scenes dun were just extended to around 10-15 minutes pero wala masyadong added humor).

Sayang kasi ang galing talaga dito ni Kim Molina na super committed sa role, lalo na dun sa scenes that didn’t require her to overact. Nung nasa chapel siya na nagmamakaawa for a jowa, mas naramdaman ko gaano siya ka-desperate to feel loved nung huminahon na siya habang sinasabi ang linyang “Bigyan mo naman ako ng isang taong magmamahal sa akin, Lord”. (Of course, undeniable naman na mahusay din siya kumanta. Fave ko pa rin yung biglang birit niya ng chorus ng Narito Ako sa Bossaboss short.)

Sana lang talaga mas sympathetic ang character niya na si Elsa Mangahas. Jowable daw siya at nasa kanya “lahat ng ginugusto ng mga lalaki sa mundo” pero nuknukan naman ang sama ng ugali niya kasi tinawag niyang mukhang kulubot na bayag at bilog at mukhang bola ang mga kaibigan niya. Minura niya ang isang tindera kasi binentahan siya ng couple shirt tapos alcoholic pa siya na may dalang thermos ng Red Horse at araw-araw nagpapakalasing kahit kasama ang isang bus ng mga bata. Ang idea niya ng perfect girlfriend eh yung magsisilbi ng pulutan sa jowa niya na naglalaro ng DOTA. Tapos blatantly racist pa siya na di makilala ang Indian (also ang daming putok jokes dito) na naka-one night stand kasi lahat naman sila naka-turban. Sorry girl pero baka hindi mo deserve ang wish mo na “madurog ang mani”.

But wait, I haven’t even discussed the other problematic parts tulad nung pagsampal sa kanya ni “Bumbay” during sex na supposedly comedic. Or yung attempted suicide na mined for laughs (di ko din maintindihan ang logic ng nanay niya dito na si Kakai Bautista na pinakamamahal daw nya ang anak nya pero uminom ng sandamakmak na vitamins matapos iwan ng jowa; also, kaya daw niya mahal na mahal anak niya eh kasi yun ang mag-aalaga sa kanya pagtanda niya luh!). Or yung scenes na kelangan laging nakabukaka si Kim or labas ang panty or basta naghubad na lang yung mga kasamahan niya down to their bras (bakit??).

(Side note: Yung pa-apology ba sa teachers eh dahil sa flak na natanggap ng filmmakers dun sa isa nilang short? Nasaan naman yung para sa child rape victims?)

Anyway, kung bibigyan nyo lang din ako ng luma at corny jokes (I’m sure narinig na ng lahat yung sa nag-wish tapos nadulas kaya naging mukhang kike) eh di sana inilabas nyo na lang ng libre sa FB. Hindi naman pwedeng basta mag-viral lang eh gagawan na ng pelikula. What’s next, Mimiyuuuh the Movie (Drink Your Water Bish)?

Rating: ★☆☆☆☆

MOVIE REVIEW: JOHN DENVER TRENDING (Arden Rod Condez, 2019)

729DEDDB-DE49-45C0-948D-A9EDA8011884

SPOILER ALERT!!

My notes on John Denver Trending:

1. Kumusta na kaya si Amalayer Girl? Nung 2012 pa pala nag-viral yung video niya ng paninigaw sa isang security guard sa LRT Santolan station. Alala ko noon na ang daming bwiset na bwiset sa kanya (kabilang na ako). Siguro kasi iniisip natin kadalasan na maarte kapag pa-English English ang isang Pinoy. O siguro kasi ang feeling natin sa kanya eh mababa ang tingin niya sa mga blue-collar workers. O kaya kasi mahilig lang tayo mang-down ng ibang tao to make us feel better about ourselves. Yung lagi tayong tama, mabuti at busilak ang kalooban at yung mga nasa viral videos na yan eh deserve ang bullying kasi masasama ang ugali.

Napakadali para sa atin mag-judge ng iba habang nakatago sa harap ng mga computer at phone screens. Attack agad lahat ng keyboard warriors (aka toxic kuyog culture) kahit di pa alam kung ano ang totoong story. Puro mura, puro pintas, minsan may death threats pa na kasama di lamang sa taong involved kundi pati sa pamilya nito. Nakakalungkot na ganito tayo ngayon sa panahon ng social media.

(And sobrang hypocritical lang na ang sunod na posts ng iba eh Bible quotes or suicide prevention hotlines. Puh-lease!)

2. Medyo similar ang nangyari kay Amalayer at sa bida dito na si John Denver (Jansen Magpusao). Pinagbintangan siya ng mga kaklase niya na nagnakaw ng iPad pero ang nahagip lang ng video eh nung binubugbog na niya ang kanyang classmate. In-upload ng isang mokong sa Facebook (“PASIKATIN NATIN ANG GAGONG TO… LIKE AND SHARE HANGGANG UMABOT KAY TATAY DIGONG!”) bago tuluyang mag-viral. Umikot ang buong pelikula sa epekto ng cyberbullying kay John Denver at kung paano nito sinira ang buhay niya at ng kanyang pamilya.

3. Malinis ang pagkakalahad ng story. Nagustuhan ko na kahit ang daming not-so-subtle hints na hindi siya ang nagnakaw (yung charger na lang ang naiwan sa classroom nung pumasok siya, yung bag niya na hinalughog, yung mga construction workers na padaan-daan sa mga eksena), bilang manonood mapapaisip ka pa rin hanggang dulo kung kinuha ba niya talaga ang lecheng iPad na yan.

Lumabas ang pagiging judgmental ko lalo na at hindi naman siya ulirang kabataan. Napaka-flawed ng character niya (ang lakas ng tawa ko nung inalaska niya ang isang classmate na hindi naman memorized ang Lord’s Prayer) kaya may second thoughts pa rin kung maaawa ka sa pinagdaraanan niya.

4. Inspired ang casting kay Jansen lalo na at hindi siya trained actor. Bumagay yung rawness ng performance niya dun sa innocence ng character. Ang lakas ng star quality niya sa big screen. May ilang eksena lamang na medyo pilit ang emosyon (para sa akin kinulang siya dun sa crucial scene na tinakpan niya ang mukha niya para humagulgol) pero bawing-bawi kapag natural lang ang batuhan niya ng mga linya with his mother (Meryll Soriano). Yung itsura nung mukha niya dun sa ilog pagkatapos dumugo ang ulo ng nanay niya, sobrang sakit sa loob panoorin. Ramdam yung guilt sa lahat ng nangyayari kaya di nakakagulat yung choice niya sa dulo.

5. Pero grabe halimaw din si Meryll sa actingan. Sa sobrang huge fan ako ni Maricel Soriano eh napaisip talaga ako dito kung mas magaling pa siya sa auntie niya. Nung andun sila sa principal’s office tapos sinabi niya yung line na parang “Eh bakit kayo naman, sir. Kung sabihin ko na may shabu ang brief n’yo, ibababa nyo ba?” gusto ko mag-standing ovation sa sinehan. At nung sinabi sa kanya na may record ng violations (including theft) ang anak niya na di niya alam, para akong si John Denver na gusto ko na lang matunaw sa kinauupuan ko. Ultimo pagpunas niya lang ng pawis sa mukha after pagsasampalin ang anak eh sobrang nuanced. Napakahusay!!

Ang minor quibble ko lang ay yung spotty accent niya. Although na-explain naman na hindi siya tubong Antique, ang obvious lang kasi nung disconnect ng pagsasalita niya sa kanyang anak. May isang beses pa na nahaluan niya ng “so” ang sinasabi niya kaya medyo na-distract ako sa eksena kasi out of character.

6. Wala lang yun sa dami ng scenes na tumagos talaga sa puso ko (meaning more ngawa ako diba) lalo na kapag naka-focus sa simple moments nilang mag-ina. Naiiyak pa rin ako kapag naiisip yung part na sinubuan niya ng flower icing ang nanay niya matapos siya tawaging “animal!” (ang ganda ng pasok ng haunting score dito huhu). Bulakbol siya pero sweet naman pala. A few seconds lang pero ang daming sinabi tungkol sa kanila at sa kanilang relationship.

Pati yung tahimik silang naglalakad sa may dalampasigan tapos bakas sa mukha ni nanay yung frustration, embarrassment, at disappointment pero mahal na mahal pa rin nya ang anak niya kaya nasasaktan siya para dito. Durog na durog ako dun.

7. Maganda yung paggamit ng symbolisms dito. Yung mantsa sa uniform niya na kahit anong kuskos niya ay hindi matanggal. Parang Scarlet Letter lang na naka-tattoo sa noo niya na nagsusumigaw na “MAGNANAKAW!”. Yung kahit anong explain at defend niya sa sarili eh wala naman naniniwala at tuluyan nang nabahiran ang reputasyon at buong pagkatao niya. Tapos nung flag ceremony siya lang talaga ang namumukod-tangi na hindi gumamit ng Tide kaya nag-stand out ang naninilaw niya na suot.

Maganda rin yung juxtaposition na ginamit sa power of chismis lalo na dun sa kapitbahay sa sinasabing aswang. Minsan mas malala pa sa bala ng baril ang mga salitang lumalabas sa isip at bunganga ng mga tao.

8. Nakakangalit yung entire investigation process ng mga pulis. Naalala ko tuloy yung isang eksena sa Pamilya Ordinaryo na tungkol din sa police brutality. Grabe yung feeling ng helplessness kapag talaga person in authority ang nang-ha-harass sa isang tao. Nakakatakot kapag naka-uniporme ang demonyo.

9. Sa dami ng eksenang naglalakad siya, ang ganda nung biglang tumakbo si John Denver off-path. Malaman. Kaya siguro sobrang polarizing din ng ending nito. For me, justified naman siya sa context ng theme. Hindi siya nagmukhang cop-out. Mas nag-resonate pa nga ang perils ng social media dahil sa powerful scene na yun. Kapag ramdam mo na sobrang squirmish ang mga katabi mo sa sinehan dahil sa pinapanood nila, alam mo na malakas ang effect nito. Hindi nila makakalimutan ang nakita. Para na rin niyang sinabi na in essence, lahat tayo ay guilty sa pagpatay kay John Denver.

10. Yung isa sa pinaka-paborito kong eksena sa Philippine Cinema 2019 ay nung tahimik na kumakain ang pamilya nila ng Cloud 9 sa pilapil. Malayo sa gulo ng mundo, hiwalay sa ingay ng social media. Sa panahong ito ng Digital Age, hindi kaya yan ang pinakamainam para sa ating lahat?

Rating: ★★★★★

THE GREAT HACK (Karim Amer, Jehane Noujaim, 2019)

749C9F6F-597E-4036-8C36-1E851C398B32

So the internet gods are listening in on my private conversations with friends? That the microphones and cameras on my laptop and smartphone are picking up details that create my data profile for social media sites to accurately predict my behaviour and interests? It wasn’t merely a coincidence that after I mentioned a planned trip to Tokyo next year, my Facebook feed immediately got bombarded by sponsored Klook ads offering discounted tour packages? Oh, please!! We all signed up for this. We can’t make our lives public on the worldwide web and then fear that strangers know way too much about us, right? It’s time to admit that we’re basically living in a supersized Black Mirror episode.

Although this documentary didn’t contain a lot of new information (especially if one had been following all the discussions related to Brexit, the Trump campaign, Cambridge Analytica, and Facebook-gate), I was still fascinated by the thought that these so-called villains preyed on the “persuadables” and successfully swayed them to their desired results. Will that stop me from taking the next “Which Sex and the City character are you” quiz? My Miranda side is screaming “DON’T!!”, but I’m sure my gullible Charlotte side wins in the end.

Rating: ★★★☆☆

WALKING WITH DINOSAURS: THE 3D MOVIE (Barry Cook, Neil Nightingale, 2013)

0d37691b-4ea4-4bea-9d34-6f60948545cd

SPOILER ALERT!!

My notes on Walking with Dinosaurs: The 3D Movie:

1. I feel like I’m reading a volume of Encyclopedia Britannica dedicated to dinosaurs with the movie pausing to explain each dino name.

2. This is the kind of movie you watch in class where you start zoning out, thinking of how to complete the materias in Final Fantasy VII.

3. I didn’t know dinosaurs communicated via mental telepathy. They keep talking but their mouths aren’t moving. I’m getting confused.

4. I just spent P220 to read Facebook and Twitter updates. Such a waste.

5. I therefore conclude that dinosaurs became extinct because they bored themselves to death.

Rating: ★☆☆☆☆

(Originally published January 14, 2014.)